Kunst is geen wedstrijd, toch?

1-4-2017. Kunst is geen wedstrijd. Het is immers onmogelijk te bepalen wie de beste is, de origineelste, wie de beste techniek heeft, of wie zijn onderwerp het interessantst benadert. Onmogelijk, omdat er zoveel diversiteit is, dat het altijd appels met peren vergelijken is. Raakt kunst de gevoelige snaar, danĀ is het goed. Maar doet het dat niet, tja… jammer, de volgende graag. Kortom: kunst is van persoonlijke smaak afhankelijk, en over smaak valt niet te twisten.

Of toch wel? Misschien valt er wel degelijk objectief te oordelen over kunst. Sommige werken blinken uit in originaliteit of techniek. Anderen zijn zo persoonlijk en authentiek, dat het direct gewaardeerd wordt vanwege de frisheid. De precieze criteria om kunst te beoordelen blijven altijd aan discussie onderhevig, maar kwaliteit wordt vaak wel gezien.

Ik deed vandaag mee aan een kunstwedstrijd, en mijn werk is afgewezen. Jammer, het is niet anders. Voor de landelijke wedstrijd Zomerexpo had ik namelijk een doek geschilderd naar het thema van dit jaar: ‘Water’. Ik besloot mijn eigen jeugdervaringen als zwemmer te verwerken in het doek: een zwembad, oneindig diep en duister, waar je jezelf op de bodem waant terwijl boven je een plons in het water verschijnt. Wat de plons veroorzaakt, is onduidelijk, net als de grootte van het zwembad. Ik wilde het iets oneindigs geven, misschien zelfs iets gevaarlijks, iets dreigends. En natuurlijk was ik tevreden met het resultaat, anders was ik vandaag niet naar de wedstrijd gegaan.

Maar goed, mijn werk werd afgewezen. Zonder commentaar, dat zijn de regels van de Zomerexpo. Je hebt als deelnemer dus geen idee waar je op afgerekend bent. Hadden ze al genoeg 2D werk? Zochten ze iets experimentelers? Was de verwerking van het thema te vaag? Te duidelijk misschien? Is mijn techniek ondermaats? Het kleurgebruik te vlak? Ik heb werkelijk geen idee.

En dat is prima. Ik hoef niet te weten waarom mijn werk niet gekozen is. Want wat wil ik doen met die informatie? Mijn stijl aanpassen? Dat zie ik niet zitten, ik ben immers tevreden met het werk. Het lijkt me dus verstandiger om vooruit te kijken. Ik heb zojuist een nieuw doek gekocht. Tijd om een nieuw schilderij te maken.

1 Comments

Leave A Comment